sen?

Hepsini toparladam bir edecektim,

Yola ciktigimda dağınıklıktan beslenecektim.

Yolun cazibesinden kendimi kaybettim, 

Bugun ben neredeyim?

Çok yazmak istiyorum , içimden gelen.

Deli gibi susmak istiyorum.

Kendim gibi ağlamak.

Ne kadar büyük özlem gerçek.

Tek dörtlük yazacaktım,
Kendimi kandırmaktan utandım.
Boş sayfalar yetmez , saatler faydasız.
Zihnimdeki örtülerle yüzleştim ruhum vasıfsız. 

 




Üşüyorum çok. 
Bilimden bağımsız soğukluk her nefeste;

deniyorum dolmuyor boşluklar

o yarayla ısınamıyorum, erimiyor buzlar .

dikkatimi dağıtıyorum kendimi toparlamak için 

ne ben , ne de kelimeler toparlanmıyor
büyük acıyor canım ben dikkat dağıtıyorum

 Sevdim, gozlerim yaşardı sustum 

Nefes, an kadar gerçek yarısı senin

Korktum, ölüm kadar gerçek an kadar sen. 

Sen nefes,korku,ask gibi ben

 Bir kac afilli kelimeyi biraraya getirdim ,

Yalnızdım cok, okumamak icin yazdim

Ne aynada gördüm ne. suda 

Karanlikta sustum, kaybettim, affettim bulamadım asla vazgeçmedim

 Raki da eriyen buzun telâşı var üstümde ,

Futursuzca sevmek istiyorum seni.

Korkularıma isyan gibi sevmek, 

Her cumlem nedensiz mutsuzlukla bitiyor sensizlikten.

Gri

 Güzel dileklerimin yersiz ısrarı var.  

 Beni en çok seven yerimden kırdılar.

Önce umut, sonra inanç uzaklaştı.. 

Sarp bir yalnızlıkla baş başa kaldık artık. 

Bulutlar her yerde

Gözlerinde karanlık olan insanlar. 

Bir çok nefes yarım , güzellikler işlevsiz..

Sevmek ne anlamsız. 

Gidemediğin an sana bir şey öğretir, belki bir çok.

An ki o sana gelen , nefesine dost acına,mutluluğuna sebep.

An; zerrelerin en güzeli seni nefsine tanıtan,

Seni seninle yoğuran.

Belki vakit geçer zihnim susar. 

Muhakkak ki tam zamanı

Vakti geldi , muhakkak ki tam zamanı.
Gözlerimle aradığım , kalbimle bulduğum onlarca şeyle büyüdüm. Dört yıldan fazla olmuş yazmayalı. Kağıt kalemle buluşmuştum , okumamak üzere anlatmıştım hissettiklerimi bir kısmını paylaşmak anlatmak için adresine yazmıştım. Vakit geldi , muhakkak ki tam zamanı. 

Bu aralar sık oluyor..

Kağıda kaleme sarılmak istesem, 

Özgürlüğüm ve adaletim geliyor aklıma.

Durduramıyorum ..

Zincirler bana göre değil, 

Beni sadece kalbim bağlıyor..

Sığmıyor kalbime, vicdanıma adaletsizlikler..

Gün geceye karışsa değişmiyor gerçekler.

Hayat büyük oyun..

Molasız, detaycı, acımasız , gerçek..

Görüyor, anlıyor ve susuyorum.

Farklı , hepsiyle aynı..