Kabahat

Sahip olduğun ruhun sonsuzluğunda kaybolmak ..
Yalnızlık..
Hiç kadar gerçek , hep gibi var olmak..
Hayat..

Nankörlük ruhumuzda..
Bir yerlere tutunarak devam etme isteği..
Kurtulsan düğümlerinden... Çözmesen , vazgeçsen..
Kabul et sonsuzlukta sıradanlaşmak değildir, kendin olmak..

Zaman zaman unuttum,
Tokat gibi hatırlattı hayat..
Sonsuz bir ova.. Çıplak ve kabullenmiş bir ruh..
Elimde yüreğimle beklerken.. İnanmak büyük kabahat.

Kal Sağlıcakla

Deneyimledim, uzun uzun senelerce. 

Ne düşmekten korktum , ne de kaybetmekten. 

Çok hüzünlüydü bazı tecrübeler.. 

Bitmek bilmeyen geceler, içten içe ağlanan rakı masaları..  

Çok güzeldi.. Aşk ve öfkenin içinde barındığı..

Hayatın gerçeklerini kabul ettirmesinin can yaktığı dönemler. 

Güzel aşklardı, aşklaşmışlıklardı, heveslerdi.. Samimiydi.. 

El yordamıyla sevgiyi, düşmeyi , inanmayı ve kaybetmeyi öğrendik..

Şimdi aşka dair her şey fazla gerçek, çokça yalan, şımarıkça heves.. 

Bir kalbe inanmak , onun listesine uygunlukla doğru orantılı..

Diğer değerler mi? 

"Kalsın sağlıcakla" ..