Çok yazmak istiyorum , içimden gelen.

Deli gibi susmak istiyorum.

Kendim gibi ağlamak.

Ne kadar büyük özlem gerçek.

Tek dörtlük yazacaktım,
Kendimi kandırmaktan utandım.
Boş sayfalar yetmez , saatler faydasız.
Zihnimdeki örtülerle yüzleştim ruhum vasıfsız. 

 




Üşüyorum çok. 
Bilimden bağımsız soğukluk her nefeste;

deniyorum dolmuyor boşluklar

o yarayla ısınamıyorum, erimiyor buzlar .

dikkatimi dağıtıyorum kendimi toparlamak için 

ne ben , ne de kelimeler toparlanmıyor
büyük acıyor canım ben dikkat dağıtıyorum

 Sevdim, gozlerim yaşardı sustum 

Nefes, an kadar gerçek yarısı senin

Korktum, ölüm kadar gerçek an kadar sen. 

Sen nefes,korku,ask gibi ben

 Bir kac afilli kelimeyi biraraya getirdim ,

Yalnızdım cok, okumamak icin yazdim

Ne aynada gördüm ne. suda 

Karanlikta sustum, kaybettim, affettim bulamadım asla vazgeçmedim

 Raki da eriyen buzun telâşı var üstümde ,

Futursuzca sevmek istiyorum seni.

Korkularıma isyan gibi sevmek, 

Her cumlem nedensiz mutsuzlukla bitiyor sensizlikten.